Utah staat bekend om zijn indrukwekkende nationale parken, en tijdens onze reis bezochten wij er twee: Zion National Park en Bryce Canyon National Park. Hoewel ze relatief dicht bij elkaar liggen, konden ze voor mij bijna niet meer van elkaar verschillen. In Zion wandel je tussen gigantische rotswanden en diepe canyons, terwijl Bryce Canyon je dan weer verrast met een landschap vol bijzondere rotsformaties.

Als je graag wandelt en beide parken kunt combineren tijdens je reis door Utah, zou ik ze dan ook absoluut allebei bezoeken.

Zion national Park

Onze eerste stop was Zion National Park. We verbleven in Springdale, een gezellig stadje vlak bij de ingang van het park.

Zion maakte meteen indruk. De gigantische rotswanden rondom je geven het park een heel ander gevoel dan veel andere plekken die we tijdens onze reizen door het zuidwesten van de Verenigde Staten bezochten.

Wij deden tijdens onze dag in Zion twee wandelingen: een stevige klim naar Scout Lookout en daarna de veel rustigere Riverside Walk.

Scout lookout: bijna tot Angels Landing

We hadden vooraf Angels Landing gezien en wilden graag in die richting wandelen. Alleen hadden we één klein detail gemist: voor het laatste gedeelte naar Angels Landing heb je een permit nodig.

Oeps.

Zonder permit kun je gelukkig wel de West Rim Trail volgen tot Scout Lookout. Vanaf daar begint het bekende gedeelte richting Angels Landing waarvoor je toestemming nodig hebt en waar je onder andere met behulp van kettingen over een smalle bergkam verdergaat.

Wij stopten dus bij Scout Lookout, en achteraf vond ik dat eigenlijk helemaal niet zo erg. Het uitzicht was prachtig en met mijn (lichte) hoogtevrees weet ik niet of het laatste gedeelte van Angels Landing nu echt mijn beste idee ooit was geweest. 

Ook zonder het laatste stuk is de wandeling absoluut de moeite waard. De klim is stevig, maar naarmate je hoger komt, worden de uitzichten over Zion steeds indrukwekkender.

Mijn tip: wil je Angels Landing volledig doen? Kijk dan ruim vooraf naar het boekingssysteem. En heb je hoogtevrees, bekijk dan zeker eerst wat het laatste gedeelte precies inhoudt voordat je beslist om verder te gaan.

Riverside Walk: de rustige kant van Zion

Na de klim naar Scout Lookout kozen we voor iets totaal anders: de Riverside Walk.

Deze wandeling is ongeveer 3,5 kilometer lang en vrijwel vlak. Het pad loopt langs de Virgin River, met de enorme rotswanden van Zion rondom je.

Onderweg zagen we zelfs wilde dieren, waaronder herten. Na onze eerste stevige wandeling was dit de perfecte manier om nog wat meer van het park te zien zonder opnieuw aan een zware klim te beginnen.

Als je maar weinig tijd hebt in Zion, vond ik de combinatie van deze twee wandelingen heel fijn: eerst Zion van bovenaf bekijken en daarna rustig tussen de rotswanden langs de rivier wandelen.

Springdale: de perfecte uitvalsbasis voor Zion

Wij verbleven in Springdale, vlak bij Zion National Park, en ik zou dat zo opnieuw doen.

Het is een klein maar heel gezellig stadje met hotels, pizzeria’s, koffiezaakjes en andere restaurantjes. Je ziet er veel mensen wandelen en fietsen en alles voelt helemaal gericht op bezoekers die Zion komen ontdekken.

Wij sliepen bij SpringHill Suites by Marriott Springdale Zion National Park, een heel fijne uitvalsbasis voor ons bezoek.

Ook handig: vanuit Springdale en Zion kun je gebruikmaken van shuttles die stoppen bij verschillende plekken en startpunten van wandelingen. Zeker op drukke momenten is dat veel gemakkelijker dan overal zelf parkeerplaats proberen te vinden.

Bryce Canyon national Park

En dit vond ik misschien nog het opvallendste aan onze reis: je rijdt van het ene nationale park naar het andere en toch lijkt het alsof je plots in een compleet ander landschap terechtkomt.

Waar Zion vooral indruk maakte met zijn enorme rotswanden en canyons, zagen we in Bryce Canyon overal bijzondere, smalle rotsformaties. Het landschap heeft bijna iets buitenaards.

En ook hier wilden we het park natuurlijk niet alleen vanaf de uitzichtpunten bekijken.

Figure 8 Combination Trail

Wij kozen voor de Figure 8 Combination Trail, een wandeling waarbij je echt afdaalt tussen de rotsformaties van Bryce Canyon.

Onze wandeling was ongeveer 10 kilometer lang en had rond de 500 meter hoogteverschil. Ik ga niet beweren dat dit de zwaarste wandeling ter wereld is, maar je moet wel graag wandelen. Zeker wanneer je opnieuw naar boven moet, voel je die hoogtemeters. 

Maar het was het absoluut waard.

Vanaf de uitzichtpunten is Bryce Canyon al prachtig, maar beneden tussen de rotsformaties krijg je pas echt een idee van hoe bijzonder het landschap is. Je staat plots midden in het landschap waar je even daarvoor nog van bovenaf naar keek.

Als je fysiek in staat bent om een wat stevigere wandeling te maken, zou ik dus zeker aanraden om niet alleen bij de viewpoints te blijven.

Zion of Bryce Canyon?

Als je mij vraagt welk park het mooiste was, vind ik dat eigenlijk moeilijk te beantwoorden.

Zion voelde voor mij groter en imposanter. De hoge rotswanden, de klim naar Scout Lookout en het uitzicht over de canyon maakten enorm veel indruk. Daarnaast ben ik ook nog eens een grote fan van de herfst en winter en dit landschap paste daar perfect bij.

Bryce Canyon vond ik dan weer bijzonder omdat ik nog nooit een landschap had gezien dat daarop leek. Vooral wandelen tussen de rotsformaties maakte het compleet anders dan Zion.

En precies daarom zou ik, als je de tijd hebt, niet kiezen.

De parken liggen dicht genoeg bij elkaar om ze tijdens dezelfde roadtrip te combineren, terwijl ze qua landschap totaal verschillende ervaringen bieden. Voor mij maakte juist dat contrast de combinatie zo leuk.

Bonusstop: een avond in Kanab

Na onze bezoeken aan Zion en Bryce Canyon verbleven we nog één nacht in Kanab.

We gingen eten bij Iron Horse Restaurant, waar we heel lekker aten en supervriendelijk ontvangen werden. Het stadje zelf had sowieso al een gezellige, typisch Amerikaanse sfeer, maar die avond kregen we er toevallig nog een bijzondere ervaring bovenop.

Het lokale highschool-footballteam bleek net kampioen geworden te zijn. De spelers reden door het stadje terwijl mensen langs de kant stonden te juichen en er muziek werd gespeeld.

Wij hadden natuurlijk totaal geen idee dat dit ging gebeuren, highschool football in Utah volgen we nu eenmaal niet op de voet… Maar juist daardoor vond ik het zo leuk. Het was zo’n onverwacht moment dat je nooit in een reisplanning zou zetten, maar dat achteraf wel bijblijft.